Πόρτα Κλειδωμένη: Ήταν να μην
ανοίξει!
Γρήγοροι ρυθμοί σε ένα "γνήσιο λάτιν σαπούνι"
Όσο όμως και να καλαμαρίσουν, η πόρτα για την ελληνική tv θα μείνει κλειδωμένη!
Η Πόρτα του MEGA επιτέλους ξεκλειδώθηκε
και μέσα είδαμε πολλά και διάφορα.
Η σειρά ξεκινά με ένα flashback στο οποίο βλέπουμε
την Φαίη Ξυλά (υποτίθεται, στη θέση της είδαμε μία νεαρή κοπέλα με σκούρο μαλλί και φρύδι–Mητσοτάκης, καμία σχέση δηλαδή με την Ξυλά ούτε πριν ούτε μετά από είκοσι
χρόνια) στα νιάτα της να ξεγεννάει σε μία κάμαρα πάνω σε ένα κρεβάτι του ’80
ένα ολοκάθαρο μωράκι -όλα τα πρόσεξαν, η γέννα όμως τους ξέφυγε, άλλη φορά να
φωνάζουν ένα γιατρό, την
Πολυδώρου ας πούμε που την έχουν και εύκαιρη) που το προορίζει για υιοθεσία,
ενώ στην αμέσως επόμενη σκηνή μεταφερόμαστε στο παρόν όπου το μωράκι αυτό έχει
γίνει ολόκληρος άνδρας, ποδοσφαιριστής (Χρίστος Τουμάζου) στο επάγγελμα που
ετοιμάζεται να παντρευτεί, αλλά ζει για την ώρα με τη θετή μητέρα του (Έλενα
Ευσταθίου), η οποία του
αποκρύπτει το γεγονός της υιοθεσίας του. Αν μη τι άλλο αυτή η σειρά έχει
γρήγορους ρυθμούς!
Στο σενάριο οτιδήποτε κυπριακό -ακόμα
και τη διάλεκτο-, το ψάχνεις με τα κυάλια, το μόνο που μπορώ προσωπικά να
αναγνωρίσω είναι οι γνώριμές μου τοποθεσίες στις οποίες γυρίζεται η σειρά. Δεν
ξέρω μάλιστα αν η σεναριογράφος έχει παρακολουθήσει και κάποιο σεμινάριο με θέμα
«όλα τα μυστικά για τη συγγραφή λατινοαμερικάνικης σαπουνόπερας», πάντως έχει πέσει μέσα σε όλα: υιοθεσίες που
κρατιούνται σαν επτασφράγιστο μυστικό, μοιραίες συμπτώσεις που θα φέρουν κοντά
το υιοθετημένο παιδί με τη μάνα (Φαίη Ξυλά) και την αδελφή (Κρίστη Παπαδοπούλου),
την ύπαρξη των οποίων αγνοεί, απιστίες και πάθη των πλουσίων (βλ. Κρίστοφερ
Γκρέκο), οι οποίοι συνωστίζονται - τρόπος του λέγειν - σε υπερπολυτελείς
επαύλεις, στις οποίες υπάρχει πάντα εκεί γύρω μία αργόσχολη που το παίζει η
αρχηγός – συμβουλάτορας – Πουαρό της οικογένειας, όπως είναι στην περίπτωσή μας
η «θεία Στάλω» (Νάτια Χαραλάμπους) που χώνει τη μύτη της παντού και κάπως έτσι
ανακαλύπτει τις γκομενοδουλειές του αδελφού της (Κρίστοφερ Γκρέκο), αλλά και εξετητημένοι
και υβριστικοί διάλογοι του τύπου «θέλω να ξεκόψεις που τούτο το πορνίδιο»
συνθέτουν το λάτιν σαπούνι της Βίκυς Αλεξοπούλου (βλ. διασκευή
λατινοαμερικάνικου σεναρίου στη σειρά «Βσιλιάδες», MEGA Ελλάδος).
Ο σκηνοθέτης της σειράς, Σπύρος
Μιχαλόπουλος επιστρέφει στο MEGA
μετά από μία αποτυχία στον ΑΝΤ1 (βλ. «Πρεμιέρα») και για μία ακόμη φορά
κάνει καλή δουλειά, εργαζόμενος κατεξοχήν σε φυσικούς χώρους, αν και το τελικό
αποτέλεσμα δεν είναι τόσο άρτιο όσο στον ΑΝΤ1 (για παράδειγμα το φυσικό φως της
μέρας καθιστά μόνιμα θολά τα πλάνα του και αυτό φαίνεται ότι είναι ένα πρόβλημα
που δεν θα λυθεί παρά μόνο εάν το κανάλι αλλάξει τον τεχνικό εξοπλισμό του, διότι, απ' όσο διαβάζουμε, υπάρχει διευθυντής φωτογραφίας!).
Επίσης η μη εξοικείωσή του με την κυπριακή διάλεκτο επιτρέπει να
περάσουν απαρατήρητα λάθη στο στόμα των ηθοποιών του που παίρνουν τελικά και
το δρόμο για το μοντάζ (π.χ. το «εμπιστευκόσουν» που ακούσαμε από τον Κρίστοφερ
Γκρέκο).
Το κάστιγκ έχει κι αυτό τα
προβλήματά του, παρόμοια με αυτά που είδαμε πέρυσι και στο «Τρίτο σημάδι», αν
και όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό. Εδώ η μόνη ηλικιακή διαφορά που φαντάζει κωμική
είναι αυτή ανάμεσα στη Φαίη Ξυλά και τα δύο παιδιά της. (Όπως μαθαίνουμε ο
ρόλος προοριζόταν για την Κατερίνα Λέχου οπότε έτσι δικαιολογείται μάλλον και η
μαυρομαλλούσα της πρώτης σκηνής). Δίπλα στα πρώτα ονόματα της μαρκίζας (Φαίη
Ξυλά, Περικλής Κασσανδρινός), συναντάμε μία πλειάδα γνωστών Κύπριων ηθοποιών που
πρέπει να σταματήσουν να καλαμαρίζουν γιατί καταντούν γελοίοι, αλλά και αρκετούς
ερασιτέχνες. Ούτε όμως από τα πρώτα βιολιά αλλά ούτε και τα υπόλοιπα «όργανα»
της σειράς είδαμε μεγάλες ερμηνείες. Ενδεικτικά αναφέρουμε τον Γιώργο Τττόφα, ο
οποίος τόσο στυλιστικά όσο και υποκριτικά δεν πείθει στο ελάχιστο για νεαρός υποψήφιος
βουλευτής όπως τον θέλει ο ρόλος του, ο οποίος ρόλος από μόνος του δεν τον βοηθά όπως και η προσαρμογή του σεναρίου στην
κυπριακή -και όχι διασκευή του όπως διαβάζουμε στους τίτλους-, η οποία δεν
δίνει ιδιαίτερη σημασία στις λεπτές διαφορές στη χρήση της γλώσσας π.χ. στις κοινωνικές ποικιλίες της. Όσο για τον πολυσυζητημένο ρόλο του κομμωτή
της Φαίης Ξυλά (τον οποίο θα υποδυόταν ο γνωστός κομμωτής των Αθηνών και
τηλεοπτική καρικατούρα Τρύφων Σαμαράς, - τελικά δεν τα βρήκαν στα χρήματα-) που αποτελεί
και μία φιλότιμη προσπάθεια της σεναριογράφου για αποφόρτιση της δραματικής ατμόσφαιρας μέσα από το χιούμορ; Ο ηθοποίος που τελικά τον υποδύεται σχεδόν μιμείται τον
Τρύφωνα, οπότε πολλή φασαρία για το τίποτα (αν και ο Τρύφωνας θα «τσιμπούσε» τα
νουμεράκια του σε έναν ρόλο που δεν θα χρειαζόταν καν να ερμηνεύσει!). Σίγουρα η πιο γρήγορη καθημερινη σειρά της κυπριακής tv!
Θα κόψει όμως πρώτη και το νήμα της AGB NIELSEN;
